|
|
Pracujemy razem i niejednokrotnie różnimy się: poglądami, doświadczeniami generacyjnymi, rangami. Chcemy być tej różnorodności świadome, sprostać trudnościom, jakie ona niesie i czerpać z niej korzyść, bo uważamy ją za wartość naszego zespołu. Dlatego strona zawiera zarówno teksty autorstwa Archiwum Etnograficznego, jak i poszczególnych jego członkiń. Jako wyraz stanowiska AE należy traktować jedynie te teksty, które podpisane są przez cały zespół.
|
|
|
Strona powstała dzięki wsparciu finansowemu:
|
|
| Antysemityzm, Holokaust i Auschwitz w badaniach społecznych |
Uniwersytet Jagielloński w Krakowie, Instytut Socjologii i Katedra Judaistyki
oraz Żydowskie Muzeum Galicja zapraszają na Sympozjum:
Antysemityzm, Holokaust i Auschwitz w badaniach społecznych
Żydowskie Muzeum Galicja, Kraków, ul. Dajwór 18, sala edukacyjna
czwartek, 9 września 2010
wstęp wolny
Zobacz program Sympozjum
|
Zapraszamy na pokaz filmu: "Young, Jewish and Left"
reż. Irit Reinheimer / Konnie Michael Chameides
USA 2006, 55'
Film porusza najbardziej aktualne i żywotne - a w Polsce praktycznie nieobecne - konteksty żydowskości. Bohaterkami i bohaterami dokumentu są ludzie, którzy nie identyfikują się z państwem Izrael, a jednak mają silną tożsamość żydowską. Szukają dla niej zakorzenienia innego niż to proponowane przez Izrael w postaci syjonizmu lub judaizmu. Znajdują ją w lewicowych tradycjach żydowskich.
Po filmie zapraszamy do dyskusji. Wezmą w niej udział:
Katarzyna Czerwonogóra - socjolożka, badaczka ruchów kobiet żydowskich,członkini Żydowskiej Ogólnopolskiej Organizacji Młodzieżowej, uczestniczka projektu "Antyfobia"
dr Tomasz Żukowski - literaturoznawca, redaktor kwartalnika "Bez Dogmatu", pracownik Instytutu Badań Literackich PAN
Anna Zawadzka - socjolożka, w ramach pracy Archiwum Etnograficznego przy ISNS UW zajmuje się tematem "żydokomuny"
25 czerwca (piatek)
start filmu: 21:00
klub EUFEMIA, Krakowskie Przedmieście 5 (na tyłach ASP)
Wstęp wolny
Pokaz odbędzie się w ramach festiwalu "Globale"
|
| "Czysta przyjemność". Polemika z Dorotą Jarecką |
Krytyczka o Betlejewskim i Janich: naiwni, zbyt słuszni.
Werdykt: to nie sztuka mieć rację. Racja jest kiczem, jest zbyt przyjemna. Nie rzeczywistość, ale dysonans jest warunkiem prawdy w sztuce. Prawda bez dysonansu jest nieestetyczna.
Cudzą przyjemność krytyczka nazywa kiczem. Własną przyjemność uzależnia od dysonansu i domaga się go od sztuki. Tak uzyskanej przyjemności nie nazywa kiczem.
Od reprezentacji Jedwabnego i Auschwitz oczekuję czystości. To jest moja przyjemność. Samo zjawisko, wystarczająco w głąb oglądane, wyczerpuje pulę dysonansu. Reprezentacja, o ile jest trafna, ma je uzupełnić, nie zastąpić.
Dużo łatwiej napisać na kartce: „Nigdy nie zrobiłem pracy o Holokauście” lub naurągać Betlejewskiemu.
Joanna Tokarska-Bakir ("Dwutygodnik")
|
| Wtorkowe Seminaria Naukowe ŻIH |
Żydowski Instytut Historyczny zaprasza na kolejny cykl konferencji odbywających się w ramach Wtorkowych Seminariów Naukowych: Żydzi w literaturze polskiej, Polacy w literaturze żydowskiej. Twarze i widma.
Struktura seminariów zamyka się w sześciu czterogodzinnych konferencjach:
Epoka mesjaszy (27 kwietnia)
Epoka narodów (11 maja)
Epoka państwa (18 maja)
Epoka pieców (1 czerwca)
Epoka popiołów (15 czerwca)
Epoka pamięci (22 czerwca)
Zobacz szczegółowy harmonogram.
|
W ramach przygotowań do Narodowego Spisu Mieszkańców, planowanego na rok 2011, od początku kwietnia w wylosowanej gminie każdego województwa odbywa się spis próbny. Na Pomorzu wypadło na kaszubską gminę Puck. Rzecznik prasowy Głównego Urzędu Statystycznego, pan Wiesław Łagodziński, indagowany o to, dlaczego w formularzach spisu figuruje możliwość wyboru tylko jednej narodowości, poinformował obywateli:
„Ludzie, którzy mają taki problem, powinni sobie uświadomić, że w jednej głowie powinna znajdować się jedna, a nie podwójna świadomość. Pytanie opiera się na ustawie o spisie powszechnym oraz na ustawie o mniejszościach narodowych. Jak ktoś się czuje Kaszebą, może to przecież wskazać“ .
Tymczasem po Warszawie krąży wierszyk o Głównym Urzędzie Statystycznym:
- Kto ty jesteś?
- Polak mały.
- Jak znak Twój?
- Orzeł biały.
- Gdzie ty mieszkasz?
- W Kościerzynie.
- Toś ty Kaszub, sukinsynie!
Joanna Tokarska-Bakir
|
| Nagroda im. Stanisława Musiała dla Joanny Tokarskiej-Bakir |
Z przyjemnością informujemy, że Joanna Tokarska-Bakir została tegoroczną laureatką nagrody im. ks. Stanisława Musiała. Nagroda jest przyznawana "za zasługi na rzecz pojednania polsko-żydowskiego i chrześcijańsko-żydowskiego w dwóch kategoriach: za twórczość promującą ducha dialogu oraz za podejmowanie inicjatyw społecznych na rzecz pojednania. Fundatorami nagrody są rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego i prezydent Krakowa."
Nagroda dla prof. Joanny Tokarskiej-Bakir została przyznana "za twórczość intelektualną nawiązującą do dzieła ks. Stanisława Musiała i wzywającą do odważnego stawiania czoła prawdzie o trudnej przeszłości relacji polsko-żydowskich."
Nagrodę otrzymał także Bogdan Białek, redaktor naczelny miesięcznika "Charaktery", prezes Stowarzyszenia im. Jana Karskiego, organizator Ogólnopolskiego Dnia Judaizmu (2006) i obchodów rocznicy pogromu kieleckiego, za inicjatywy społeczne promujące dialog polsko-żydowski.
|
| "Lepiej późno niż wcale" o Róży Luksemburg |
 25 kwietnia bohaterką audycji 'Lepiej późno niż wcale' w radiu Tok Fm będzie Róża Luksemburg. Opowiedzą o niej:
Prof. Feliks Tych - historyk, wieloletni kierownik Żydowskiego Instytutu Historycznego, autor szczegółowego opracowania pism i listów Róży Luksemburg oraz wstępów do polskich wydań jej dzieł, znawca historii ruchu robotniczego na ziemiach polskich.
Przemysław Wielgosz - redaktor naczelny miesięcznika "Le Monde Diplomatique", wydawca zbiorów tekstów Róży Luksemburg: 'O Rewolucji. Rosja 1905, 1917' oraz 'Kryzys socjaldemokracji'.
Będziemy rozmawiać o biografii pierwszej kobiety, która uzyskała tytuł doktora ekonomii na uniwersytecie szwajcarskim. O życiu i twórczości myślicielki politycznej, jednej z najważniejszych postaci światowego ruchu socjaldemokratycznego końca XIX i początku XX wieku. Porozmawiamy o jej akcesie do polityki, stosunku do niepodległości Polski, krytyce bolszewizmu, zaangażowaniu w rewolucję 1905 r., radykalnym sprzeciwie wobec wojny. O tym, co sądziła na temat emancypacji kobiet i tzw. kwestii żydowskiej. O temperamencie, któremu dawała wyraz w swoich przemowach i tekstach. O aktualności jej analiz kapitalizmu. O sporze z reformistami i dramatycznych okolicznościach jej śmierci.
Do słuchania audycji zapraszam szczególnie ze względu na udział prof. Feliksa Tycha. Miał on okazję rozmawiać z ludźmi, którzy znali Różę Luksemburg osobiście i współpracowali z nią w ramach II Międzynarodówki.
Zapraszam do słuchania:
Radio Tok Fm, niedziela, 25 kwietnia, godz.23.00
Anna Zawadzka
|
Męka Pańska to oskarżenie skierowane wobec Żydów. Wszystko zaczyna się wraz z zanotowanymi przez Mateusza słowami „Krew Jego na nas i na dzieci nasze”. Trudno myśleć o pieśni „Ludu, mój ludu” jako o tekście niewinnym i udawać, że wspomniany lud to nie Żydzi.
Przeczytaj cały tekst Zuzanny Radzik:
"Zhańbiłeś tego, który Cię uhonorował" (Tygodnik Powszechny, 30/3/2010)
|
 Z okazji przypadającego w dniu 24 marca 2010 roku jubileuszu 65-lecia istnienia „Tygodnika Powszechnego” redakcja przygotowała wydanie specjalne, pod prowokacyjnym tytułem „Żydownik Powszechny” - tytułu takiego, jako inwektywy, używają wobec „Tygodnika Powszechnego” przeciwnicy dialogu polsko- i chrześcijańsko-żydowskiego. Określenie to – jak pisze ks., Adam Boniecki we wstępie do wydania specjalnego - „miało zdemaskować Turowicza et consortes i nieświadomym uświadomić, że prawdziwie polska prasa jest gdzie indziej.”
|
Tęsknisz za mną? Tak, bo mi żal.
A dlaczego? Boś odszedł w dal.
Może wrócę? Wróć, jeśli chcesz.
A chcesz tego? Chcę tego też.
Tęsknisz za mną? Tak, boś Ty Żyd.
A dlaczego? Bo jest mi wstyd?
Tęsknisz za mną? Tak, przecież wiesz.
A dlaczego? Boś Polak też.
Może wrócę? Byłoby naj!
A dlaczego? Bo to Twój kraj.
Autor: Przemysław Wiszniewski
Znalezione na: Tęsknię za Tobą, Żydzie
Proponujemy umieszczać ten wiersz w elementarzach zamiast rymowanki: "Kto ty jesteś? Polak mały".
|
 Najczystszy z narodów ziemi, gdy osądza je światło błyskawic,
Bezmyślny a przebiegły w trudzie zwykłego dnia,
Bez litości dla wdów i sierot, bez litości dla starców,
Kradnący sprzed ręki dziecka skórkę od chleba.
Życie składa w ofierze, aby ściągnąć gniew niebios na wrogów.
Płaczem sierot i kobiet wroga poraża.
Władzę oddaje ludziom o oczach handlarzy złotem.
Pozwala się wznosić ludziom o sumieniach zarządców burdelu.
Najlepsi jego synowie pozostają nieznani.
Zjawiają się tylko raz jeden, aby umrzeć na barykadach.
Gorzkie łzy tego ludu przerywają w połowie pieśni.
A kiedy ucichnie pieśń mówi się głośno dowcipy.
W kątach izb cień przystaje i pokazuje na serce.
Za oknem wyje pies do niewidzialnej planety.
Naród wielki, naród niezwalczony, naród ironiczny,
Umie rozpoznać prawdę, zachowując o tym milczenie.
Naród w pomiętych czapkach, z całym dobytkiem na plecach.
Idzie szukając siedzib na zachód i na południe.
Nie ma ni miast, ni pomników, ni rzeźby ani malarstwa.
Tylko z ust do ust niesione słowo i wróżbę poetów.
Mężczyzna tego narodu, przystając nad syna kołyską,
Powtarza słowa nadziei zawsze dotychczas daremne.
Czesław Miłosz, Naród, Kraków 1945
|
|
